Photographer

Amanda Smit
Photographer
Leverage agile frameworks to provide a robust synopsis for high level overviews. Iterative approaches to corporate strategy foster collaborative thinking to further the overall value
Phone
+61 (383) 76-62-84
Email
dynamicframeworks@gmail.com
Address
121 King St, Melbourne VIC 3000, Australia

Malarstwo i rysunek Janiny Jasińskiej-Luterek

 

Image module

Serdecznie zapraszamy na otwarcie wystawy czasowej „Malarstwo i rysunek Janiny Jasińskiej-Luterek” 1 marca 2019 roku (piątek) o godzinie 18:00 w Spichlerzu – filii Muzeum Lubuskiego przy ul. Fabrycznej 1-3 w Gorzowie Wielkopolskim. Wstęp bezpłatny!

Janina Jasińska-Luterek (1925 Tomaszów Mazowiecki – 2018 Lailly en Val). Malarka i pedagog. W latach 1943–1945 była żołnierzem ZWZ/AK. Studia malarskie odbyła w latach 1947–1952 w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. W roku 1953 uzyskała dyplom u profesora Michała Byliny i została zatrudniona na uczelni jako asystentka w pracowni Artura Nachta Samborskiego. Była członkiem Association Internationale des Arts Plastiques. Od 1951 do 1967 roku uczestniczyła w licznych wystawach ogólnopolskich i okręgowych ZPAP. Była współorganizatorką i wiceprzewodniczącą ogólnopolskiego komitetu organizacyjnego wystawy młodej plastyki po hasłem Przeciw wojnie – przeciw faszyzmowi w warszawskim Arsenale w 1955 roku. W roku 1967 wyjechała z mężem Wojciechem do Szwecji i podjęła tam współpracę z różnymi galeriami, wystawiając prace malarskie i rysunki. W latach 1968–1970 przebywała w USA. W latach 1971–2002 mieszkała w Szwecji. Tam też w 1982 roku otrzymała Nagrodę Artystyczną Miasta Solna, a w 1997 nagrodę Stowarzyszenia Artystek Szwedzkich (FSK). W 2002 roku na stałe przeniosła się do Francji. Początkowo mieszkała w rejonie Paryża, a następnie na stałe osiadła w Lailly en Val koło Orleanu. Należała do różnych stowarzyszeń twórczych. Później wycofała się z życia artystycznego i nie brała już udziału w wystawach. Malowała rzadko, już tylko dla siebie. Najpierw tworzyła rysunki i obrazy o charakterze figuratywnym, nasycone głęboką melancholią. Jej postacie kobiece są unieruchomione, zaklęte w swoim delikatnym pięknie, ponadczasowe. Po 1990 roku malarstwo sztalugowe ewoluowało w kierunku kompozycji abstrakcyjnych. W swoich nowych cyklach poszukiwała odmiennych form i układów kompozycyjnych, tworząc w gamie barw zimnych. Pod koniec życia przekazała swoje dzieła do zbiorów Muzeum Lubuskiego w Gorzowie Wielkopolskim. Zmarła 18 lutego 2018 roku.

/Janusz Michalski/